เป็นอีกวันที่วุ่นวาย
ออกจะเหนื่อยซักหน่อย แต่ออกจากบ้านทีเดียวก็คุ้มดี
เริ่มจากตอนเช้า พยายามลากสังขารออกจากเตียง
อาบน้ำแต่งตัว แต่งหน้า
ตอนแต่งตัเสร็จแระ คนที่จะไปด้วยเพิ่งจะโทรมาบอกว่าเพิ่งตื่น
เซรงเรย
แต่ด้วยความที่วันนี้เป็นวันสารทจีนพอดี
ก็เลยต้องอยู่ไหว้ก่อน กว่าจะกินไรเสร็จ กว่าจะไหว้เสร็จ
ได้ออกจากหมู่บ้านก็เลย9.30 ไปแระ
จากตอนแรกนัดไว้ 9.15 เลื่อนเป็น 9.30 และเป็น 10.00
แต่ไปถึงจริงๆน่ะ 10.15
ก็รีบไปศูนย์สิริกิตติ์เลย ไปงานเจเอดูเคชั่นแฟร์
ไปถึงก็ 11โมงแระ กินข้าวซะเลย
จะว่าไป งานปีนี้ค่อนข้างเงียบเหงากว่าปีก่อนแฮะ?
คิดไปเองรึเปล่าไม่รู้นะ แต่ว่าเงียบเหงาจริงๆอะ
ก็แวะเข้าไปดูบูธ
เจออาจารย์ที่โกเบ ก็ทักทาย ถ่ายรูป
แล้วก็ไปคุยกับรุ่นพี่ทุนมง
แต่พระเจ้าช่วยกล้วยทอด มันไม่ช่วยอะไรเรย
แม่งยังไม่รู้เลยว่าทุนมง มีทุนแลกเปลี่ยน 1 ปีด้วยอะ เซรง
แล้วก็แวะไปที่บูธ ม.โทไค
แต่เท่าที่ดู ค่อนข้างจะเข้ายากอยู่
เพราะต้องสอบภาษาอังกฤษ วรรณคดี และภาษาญี่ปุ่น
ยังไงๆก็ต้องเรียนภาษาก่อนอย่างน้อย 1เทอม ถึง 1ปี อยู่ดีน่ะ
พอเสร็จจากตรงนี้ก็นั่งกลับมาที่เจเจ

ซื้อของ
เป้าหมายวันนี้คือ เนคไทผ้าไหม ของฝากอาจารย์ที่ปรึกษา
ซึ่งกว่าจะหาเจอก็นานอยู่
สรุปว่าได้มา 2 เส้น กับกางเกงเลผ้าฝ้ายอีกตัวนึง
และแถมกางเกงยีนส์ของตัวเองอีกตัว
แล้วก็กลับไปเซ็นทรัล ว่าจะหาซื้อของขวัญให้
แต่เจ้าตัวไปด้วย เลือกเอง เรื่องมาก เลือกของแพง
แบบว่าช่วงนี้ไม่มีงบจริงๆ เพราะใช้เงินมากมาย
สุดท้ายก็เลยไม่ได้อะไรซักอย่าง
(เอ้อ ได้สมุดโน้ตลายน่ารักให้ตัวเองแทนน่ะ)
แล้วก็นั่งกินเคเอฟซีอีกแป็บนึง ก่อนกลับบ้าน
กลับบ้านก็กินอีก
เฮ้ออ แล้วการบ้านล่ะ???
ปล.1. เวลาไม่พอ
ปล.2. งงมาก ทำไมมีคนรู้จักวะ?? ที่บูธโรงเรียนอะ เค้าบอกว่าเคยได้ยินชื่อ
ไปได้ยินมาจากไหนฟระ??
ออกจะเหนื่อยซักหน่อย แต่ออกจากบ้านทีเดียวก็คุ้มดี
เริ่มจากตอนเช้า พยายามลากสังขารออกจากเตียง
อาบน้ำแต่งตัว แต่งหน้า
ตอนแต่งตัเสร็จแระ คนที่จะไปด้วยเพิ่งจะโทรมาบอกว่าเพิ่งตื่น
เซรงเรย
แต่ด้วยความที่วันนี้เป็นวันสารทจีนพอดี
ก็เลยต้องอยู่ไหว้ก่อน กว่าจะกินไรเสร็จ กว่าจะไหว้เสร็จ
ได้ออกจากหมู่บ้านก็เลย9.30 ไปแระ
จากตอนแรกนัดไว้ 9.15 เลื่อนเป็น 9.30 และเป็น 10.00
แต่ไปถึงจริงๆน่ะ 10.15
ก็รีบไปศูนย์สิริกิตติ์เลย ไปงานเจเอดูเคชั่นแฟร์
ไปถึงก็ 11โมงแระ กินข้าวซะเลย
จะว่าไป งานปีนี้ค่อนข้างเงียบเหงากว่าปีก่อนแฮะ?
คิดไปเองรึเปล่าไม่รู้นะ แต่ว่าเงียบเหงาจริงๆอะ
ก็แวะเข้าไปดูบูธ
เจออาจารย์ที่โกเบ ก็ทักทาย ถ่ายรูป
แล้วก็ไปคุยกับรุ่นพี่ทุนมง
แต่พระเจ้าช่วยกล้วยทอด มันไม่ช่วยอะไรเรย
แม่งยังไม่รู้เลยว่าทุนมง มีทุนแลกเปลี่ยน 1 ปีด้วยอะ เซรง
แล้วก็แวะไปที่บูธ ม.โทไค
แต่เท่าที่ดู ค่อนข้างจะเข้ายากอยู่
เพราะต้องสอบภาษาอังกฤษ วรรณคดี และภาษาญี่ปุ่น
ยังไงๆก็ต้องเรียนภาษาก่อนอย่างน้อย 1เทอม ถึง 1ปี อยู่ดีน่ะ
พอเสร็จจากตรงนี้ก็นั่งกลับมาที่เจเจ

ซื้อของ
เป้าหมายวันนี้คือ เนคไทผ้าไหม ของฝากอาจารย์ที่ปรึกษา
ซึ่งกว่าจะหาเจอก็นานอยู่
สรุปว่าได้มา 2 เส้น กับกางเกงเลผ้าฝ้ายอีกตัวนึง
และแถมกางเกงยีนส์ของตัวเองอีกตัว
แล้วก็กลับไปเซ็นทรัล ว่าจะหาซื้อของขวัญให้
แต่เจ้าตัวไปด้วย เลือกเอง เรื่องมาก เลือกของแพง
แบบว่าช่วงนี้ไม่มีงบจริงๆ เพราะใช้เงินมากมาย
สุดท้ายก็เลยไม่ได้อะไรซักอย่าง
(เอ้อ ได้สมุดโน้ตลายน่ารักให้ตัวเองแทนน่ะ)
แล้วก็นั่งกินเคเอฟซีอีกแป็บนึง ก่อนกลับบ้าน
กลับบ้านก็กินอีก
เฮ้ออ แล้วการบ้านล่ะ???
ปล.1. เวลาไม่พอ
ปล.2. งงมาก ทำไมมีคนรู้จักวะ?? ที่บูธโรงเรียนอะ เค้าบอกว่าเคยได้ยินชื่อ
ไปได้ยินมาจากไหนฟระ??

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น