วันนี้เป็นวันที่รอคอย วันเดย์ทริป!
เป็นทริปที่ใช้เวลาเตรียมการน้อยที่สุด และแทบจะไม่มีแผนอะไรเลย
แต่น่าเสียดายมากที่พร้อมเพื่อนไปไม่ได้ มาเปื่อยอะไรตอนนี้ก็ไม่รู้
เอาล่ะ เริ่มจากตอนเช้า
ตั้งใจจะตื่นตี 4 ครึ่ง (มันบ้าไปแล้ว) คือจะรีบกินยาไง
เพราะกินยาแล้วมันกินน้ำเยอะมากต้องเข้าห้องน้ำบ่อย
แต่เอาเข้าจริงกว่าจะตื่นก็เกือบตี5 แระ
อาบน้ำแต่งตัว กินอะไรรองท้อง แล้วก็กินยา จากนั้นก็แต่งตัวที่เหลือให้เสร็จ
ออกจากบ้านประมาณ 6 โมงครึ่ง (ป๊าไปส่งหน้าปากซอย)
นั่งรถเมล์สาย 29 ไป
แทบจะบ้าตาย รถเมล์แม่งขับเร็วมาก เร็วจนน่ากลัว
แล้วต้องตื่นตัวอยู่ตลอด กลัวกดออดแล้วแม่งไม่จอด
แต่สุดท้ายก็ถึงโดยสวัสดิภาพ
แต่ยังไม่มีใครมาถึงเลย สิ่งที่ทำได้ก็คือรอ.. รอ.. รอ.. และรอ..
เจ็ดโมงก็แล้ว เจ็ดโมงกว่าก็แล้ว
ลองโทรหาเจป เพิ่งออกจากบ้าน ชาลิก็หารองเท้าแตะไม่เจอ พี่หมูก็กำลังมา
สรุปคือ ธัชมาถึงก่อน แต่ตอนนั้นก็เลยเวลานัดไปพักใหญ่แระ
จากนั้นก็เป็นเจป และพี่หมู คือพี่หมูมีปัญหานิดหน่อย
เนื่องจากระหว่างทางที่มา เจอมอเตอร์ไซค์มาเฉี่ยวเอง ล้มเอง เลยไปทะเลาะกัน
แต่ว่าสุดท้ายก็เคลียร์ได้
ครั้งนี้แปลก ชาลิสายสุด (ทั้งที่นัดหน้าบ้านมันแท้ๆ)
ออกเดินทาง
แวะจุดแรก ร้านก๋วยเตี๋ยว กินกันคนละชาม(ยกเว้นชาลิ)
และทอดมันจานใหญ่แบ่งกันกิน
จากนั้นก็รวมเงินกองกลาง คนละพัน
แล้วก็ไปต่อ แวะปั๊ม
แล้วยาววววว ไปถึงสระบุรีเลย
ผ่านฟาร์มโชคชัยไป เป้าหมายที่เพิ่งคิดกันได้ตอนนั้นคือ
โบนันซ่าเขาใหญ่
หาไม่ค่อยยากเท่าไหร่ (จุดนี้ธัชรับผิดชอบนำทาง)
แต่ว่าไปถึงแล้วมันผิดกับที่คิดไว้ มันดูไม่ค่อยยิ่งใหญ่เหมือนที่เคยเห็นในนิตยสาร
สุดท้ายก็ถ่ายรูปกันอย่างเดียวอย่างสนุกสาน (พอดีบอกให้ชาลิเอาขากล้องไปด้วย)
ต่อจากนั้นมันเที่ยงแล้วก็เลยตกลงว่าจะกินข้าวกันก่อน
โดยจะไปที่ร้าน..PRIMO POSTO
จุดนี้เจปเคยไป เจปนำทาง แต่ทว่าด้วยสัญชาตญาณของเจป
ต้องยูเทิร์น 2 รอบ รอบละไกลมากกกก
พอเข้าซอยได้ ก็ไปอีกไกลโคตรรร
แต่สุดท้ายก็ถึงอะ
วิวสายมาก แต่คนก็เยอะมากเช่นกัน ถ่ายรูปเล็กน้อยก่อน แล้วรีบไปสั่งอะไรกิน
สั่งอาหารมา 5 อย่าง แบ่งกันกิน
เป็นพาสต้า 2 ที่ แล้วก็เฟตูซิลี่ (มั้ง ที่มันเป็นคล้ายๆข้าวเกรียบหลอดSBอะ) 1 ที่
ผักโขมอบชีส แล้วก็ เปาะเปี๊ยะผักโขม
ผักโขมอบชีสให้เยอะดีมาก อาหารก็ถือว่าโอเคนะ
กินเสร็จก็ถ่ายรูปต่อ แต่แดดร้อนมาก เผาสุดๆ ไม่ไหวแล้ว
เสร็จจากที่นั่นประมาณบ่าย 2
แม่พี่หมูโทรมาพอดี ฝากซื้อน้ำองุ่นจากไร่ซักอย่าง
พอดีอยู่ซอยเดียวกันก็เลยได้แวะซื้อให้
ก็ซื้อกันคนละขวด ยกเว้นเรา
มันเป็นน้ำองุ่นแท้ร้อยเปอร์เซ็นต์ รสชาติคล้ายไวน์
แบบว่าไม่ค่อยชอบไงก็เลยไม่เอา แต่ก็ไม่แพงนะพูดถึง
เสร็จก็แวะไปเช็คเวลารถ ATV ของฟาร์มโชคชัย ปรากฏว่าปิดตั้ง 5-6 โมง
ก็เลยกะว่าจะไปทำอย่างอื่นกันก่อน
ก็แวะไปกินไอติม อึ้มมมมิลค์
(แต่เราไม่ได้กิน อย่างที่บอกว่ามีข้อจำกัดทางอาหารอยู่ช่วงนี้)
แล้วเห็นฟ้ามืดๆ ก็เลยตัดสินใจเล่นรถ ATV กันก่อน
ค่าเล่นไม่แพงนะ คนละ 100 กว่าบาทต่อหนึ่งรอบ 2 ก.ม.
สนุกดี ทางแบบในทุ่ง ดูกันดารและผจญภัยเล็กน้อย
มันส์ดี ธัชกับพี่หมูขอเบิ้ลรอบสอง
ฟ้ามืด แต่ยังเหลือเวลาอีกเยอะ เลยไปต่อที่ไร่ทองสุข (หลงทางเล็กน้อย)
ก็เครื่องเล่นมีเยอะเหมือนกันนะ
แต่ว่ามีอันที่ต้องเปียก (จริงๆก็แอบอยากเล่น แต่มันก็แอบแพง และไม่อยากเปียก)
ในที่สุด ก็เล่น รูจ เป็นรถที่เหมือนข้างล่างจะมีล้อ
แล้ววิ่งลงไปตามทางลาดชัน ลื่นๆ มีสิ่งกีดขวางเป็นล้อยาง และเลี้ยวหักศอก
เจ้าหน้าที่มีการขู่ว่าถ้าเบรคบ่อยรถอาจจะหยุด แล้วต้องลงมาเข็น
พอออกสตาร์ท ก็ไปกันทีละคน
พอถึงเรา แอบกลัวอะ ตอนมันลงก็เร็วอะ แต่ก็ไม่ค่อยกล้าเบรคมาก กลัวมันหยุด
แต่ว่ามันก็ผ่านมาได้เรื่อยๆ บางช่วงเร็วแอบกลัวคว่ำเหมือนกัน
ผ่านล้อยางที่ขวางซิกแซก
ตอนแรกนึกว่ายาก แต่จริงๆมันก็ไม่ได้ซิกแซกขนาดนั้นไรงี้
แต่พอโค้งหักศอกแรก หวาดเสียวมากกก
เพราะตอนโค้งมันเร็วมาก แล้วก็ไม่ค่อยกล้าเบรค
โค้งแรกขอบรถแอบครูดกับถนนเล็กน้อย
แต่ก็ไม่คว่ำนะ แต่โค้งอื่นๆก็โอเค เร้าใจดี
พอลงไปถึงข้างล่าง ก็นั่งกระเช้าห้อยขากลับขึ้นมา
แล้วก็เดินชมวิวทิวทัศน์ ถ่ายรูปอีกเล็กน้อย พอ 5 โมงก็ไปกินข้าว
(ถึงแม้หลายคนจะไม่หิวก็ตาม เราเฉยๆ แต่พวกนั้นมันเพิ่งกินไอติมไปด้วยไง เลยอิ่มกัน)
ไปกินที่โชคชัยสเต็กเฮ้าส์
ทุกคนสั่งเนื้อ ยกเว้นเรา สั่งปลา
แล้วก็กินกันอย่างเอร็ดอร่อย
แล้วก็กลับบ้าน
ระหว่างทางนึกว่าจะหลับกัน แต่ว่ากลับคึก
เม้าท์กันตลอดทาง เป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นตกใจอยู่เหมือนกัน
แต่ว่าพี่หมูขับเพลิน ไม่ได้ขับออกเลนส์นอกให้
ก็เลยเลยป้ายบ้านเราไป ต้องยูเทิร์นกลับมาให้
แต่ก็ดีแล้วแหละ เพราะจะได้ไม่่ต้องข้ามสะพานลอย ตอนนั้น 2 ทุ่มครึ่งแล้ว ดึกน่ากลัว
จบแล้วทริปวันนี้
เป็นทริปสั้นๆ ที่มีสมาชิก 5 คนยืนพื้นตลอด
แต่ต้องยอมรับว่าเดี๋ยวนี้จัดทริปค้างคืนยากมาก
เพราะแต่ละคนว่างแทบจะไม่ตรงกัน
วันนี้ต้องขอบคุณความเสียสละของพี่หมูและชาลิมาก
ที่อุตส่าห์โดดธุระมากัน
โดยเฉพาะพี่หมู ที่ทั้งๆที่คอเคล็ด (ตกหมอน) แต่ก็ยังต้องมาเป็นสารถีให้
นับว่าเป็นทริปสุดท้ายก่อนไปญี่ปุ่นที่ชิวๆ เหนื่อยนิดๆ มึนหน่อย
แต่ก็นับว่ามีคุณค่าทางจิตใจอีกทริปนึง
ทริปหน้าไม่มีเราแล้วนะ เที่ยวเผื่อด้วยแระกันเน้อ
จะคอยแอบอิจฉาอยู่ไกลๆ
ปล.1. อดไปเลี้ยงรุ่นแหละ ฝากเอาหนังสือรุ่นให้ด้วย
ปล.2. สรุปว่าจะทำยังไงกับรูปดี?? ไร้ท์ซีดี?
ปล.3. เหนื่อย และ ง่วง
เป็นทริปที่ใช้เวลาเตรียมการน้อยที่สุด และแทบจะไม่มีแผนอะไรเลย
แต่น่าเสียดายมากที่พร้อมเพื่อนไปไม่ได้ มาเปื่อยอะไรตอนนี้ก็ไม่รู้
เอาล่ะ เริ่มจากตอนเช้า
ตั้งใจจะตื่นตี 4 ครึ่ง (มันบ้าไปแล้ว) คือจะรีบกินยาไง
เพราะกินยาแล้วมันกินน้ำเยอะมากต้องเข้าห้องน้ำบ่อย
แต่เอาเข้าจริงกว่าจะตื่นก็เกือบตี5 แระ
อาบน้ำแต่งตัว กินอะไรรองท้อง แล้วก็กินยา จากนั้นก็แต่งตัวที่เหลือให้เสร็จ
ออกจากบ้านประมาณ 6 โมงครึ่ง (ป๊าไปส่งหน้าปากซอย)
นั่งรถเมล์สาย 29 ไป
แทบจะบ้าตาย รถเมล์แม่งขับเร็วมาก เร็วจนน่ากลัว
แล้วต้องตื่นตัวอยู่ตลอด กลัวกดออดแล้วแม่งไม่จอด
แต่สุดท้ายก็ถึงโดยสวัสดิภาพ
แต่ยังไม่มีใครมาถึงเลย สิ่งที่ทำได้ก็คือรอ.. รอ.. รอ.. และรอ..
เจ็ดโมงก็แล้ว เจ็ดโมงกว่าก็แล้ว
ลองโทรหาเจป เพิ่งออกจากบ้าน ชาลิก็หารองเท้าแตะไม่เจอ พี่หมูก็กำลังมา
สรุปคือ ธัชมาถึงก่อน แต่ตอนนั้นก็เลยเวลานัดไปพักใหญ่แระ
จากนั้นก็เป็นเจป และพี่หมู คือพี่หมูมีปัญหานิดหน่อย
เนื่องจากระหว่างทางที่มา เจอมอเตอร์ไซค์มาเฉี่ยวเอง ล้มเอง เลยไปทะเลาะกัน
แต่ว่าสุดท้ายก็เคลียร์ได้
ครั้งนี้แปลก ชาลิสายสุด (ทั้งที่นัดหน้าบ้านมันแท้ๆ)
ออกเดินทาง
แวะจุดแรก ร้านก๋วยเตี๋ยว กินกันคนละชาม(ยกเว้นชาลิ)
และทอดมันจานใหญ่แบ่งกันกิน
จากนั้นก็รวมเงินกองกลาง คนละพัน
แล้วก็ไปต่อ แวะปั๊ม
แล้วยาววววว ไปถึงสระบุรีเลย
ผ่านฟาร์มโชคชัยไป เป้าหมายที่เพิ่งคิดกันได้ตอนนั้นคือ
โบนันซ่าเขาใหญ่
หาไม่ค่อยยากเท่าไหร่ (จุดนี้ธัชรับผิดชอบนำทาง)
แต่ว่าไปถึงแล้วมันผิดกับที่คิดไว้ มันดูไม่ค่อยยิ่งใหญ่เหมือนที่เคยเห็นในนิตยสาร
สุดท้ายก็ถ่ายรูปกันอย่างเดียวอย่างสนุกสาน (พอดีบอกให้ชาลิเอาขากล้องไปด้วย)
ต่อจากนั้นมันเที่ยงแล้วก็เลยตกลงว่าจะกินข้าวกันก่อน
โดยจะไปที่ร้าน..PRIMO POSTO
จุดนี้เจปเคยไป เจปนำทาง แต่ทว่าด้วยสัญชาตญาณของเจป
ต้องยูเทิร์น 2 รอบ รอบละไกลมากกกก
พอเข้าซอยได้ ก็ไปอีกไกลโคตรรร
แต่สุดท้ายก็ถึงอะ
วิวสายมาก แต่คนก็เยอะมากเช่นกัน ถ่ายรูปเล็กน้อยก่อน แล้วรีบไปสั่งอะไรกิน
สั่งอาหารมา 5 อย่าง แบ่งกันกิน
เป็นพาสต้า 2 ที่ แล้วก็เฟตูซิลี่ (มั้ง ที่มันเป็นคล้ายๆข้าวเกรียบหลอดSBอะ) 1 ที่
ผักโขมอบชีส แล้วก็ เปาะเปี๊ยะผักโขม
ผักโขมอบชีสให้เยอะดีมาก อาหารก็ถือว่าโอเคนะ
กินเสร็จก็ถ่ายรูปต่อ แต่แดดร้อนมาก เผาสุดๆ ไม่ไหวแล้ว
เสร็จจากที่นั่นประมาณบ่าย 2
แม่พี่หมูโทรมาพอดี ฝากซื้อน้ำองุ่นจากไร่ซักอย่าง
พอดีอยู่ซอยเดียวกันก็เลยได้แวะซื้อให้
ก็ซื้อกันคนละขวด ยกเว้นเรา
มันเป็นน้ำองุ่นแท้ร้อยเปอร์เซ็นต์ รสชาติคล้ายไวน์
แบบว่าไม่ค่อยชอบไงก็เลยไม่เอา แต่ก็ไม่แพงนะพูดถึง
เสร็จก็แวะไปเช็คเวลารถ ATV ของฟาร์มโชคชัย ปรากฏว่าปิดตั้ง 5-6 โมง
ก็เลยกะว่าจะไปทำอย่างอื่นกันก่อน
ก็แวะไปกินไอติม อึ้มมมมิลค์
(แต่เราไม่ได้กิน อย่างที่บอกว่ามีข้อจำกัดทางอาหารอยู่ช่วงนี้)
แล้วเห็นฟ้ามืดๆ ก็เลยตัดสินใจเล่นรถ ATV กันก่อน
ค่าเล่นไม่แพงนะ คนละ 100 กว่าบาทต่อหนึ่งรอบ 2 ก.ม.
สนุกดี ทางแบบในทุ่ง ดูกันดารและผจญภัยเล็กน้อย
มันส์ดี ธัชกับพี่หมูขอเบิ้ลรอบสอง
ฟ้ามืด แต่ยังเหลือเวลาอีกเยอะ เลยไปต่อที่ไร่ทองสุข (หลงทางเล็กน้อย)
ก็เครื่องเล่นมีเยอะเหมือนกันนะ
แต่ว่ามีอันที่ต้องเปียก (จริงๆก็แอบอยากเล่น แต่มันก็แอบแพง และไม่อยากเปียก)
ในที่สุด ก็เล่น รูจ เป็นรถที่เหมือนข้างล่างจะมีล้อ
แล้ววิ่งลงไปตามทางลาดชัน ลื่นๆ มีสิ่งกีดขวางเป็นล้อยาง และเลี้ยวหักศอก
เจ้าหน้าที่มีการขู่ว่าถ้าเบรคบ่อยรถอาจจะหยุด แล้วต้องลงมาเข็น
พอออกสตาร์ท ก็ไปกันทีละคน
พอถึงเรา แอบกลัวอะ ตอนมันลงก็เร็วอะ แต่ก็ไม่ค่อยกล้าเบรคมาก กลัวมันหยุด
แต่ว่ามันก็ผ่านมาได้เรื่อยๆ บางช่วงเร็วแอบกลัวคว่ำเหมือนกัน
ผ่านล้อยางที่ขวางซิกแซก
ตอนแรกนึกว่ายาก แต่จริงๆมันก็ไม่ได้ซิกแซกขนาดนั้นไรงี้
แต่พอโค้งหักศอกแรก หวาดเสียวมากกก
เพราะตอนโค้งมันเร็วมาก แล้วก็ไม่ค่อยกล้าเบรค
โค้งแรกขอบรถแอบครูดกับถนนเล็กน้อย
แต่ก็ไม่คว่ำนะ แต่โค้งอื่นๆก็โอเค เร้าใจดี
พอลงไปถึงข้างล่าง ก็นั่งกระเช้าห้อยขากลับขึ้นมา
แล้วก็เดินชมวิวทิวทัศน์ ถ่ายรูปอีกเล็กน้อย พอ 5 โมงก็ไปกินข้าว
(ถึงแม้หลายคนจะไม่หิวก็ตาม เราเฉยๆ แต่พวกนั้นมันเพิ่งกินไอติมไปด้วยไง เลยอิ่มกัน)
ไปกินที่โชคชัยสเต็กเฮ้าส์
ทุกคนสั่งเนื้อ ยกเว้นเรา สั่งปลา
แล้วก็กินกันอย่างเอร็ดอร่อย
แล้วก็กลับบ้าน
ระหว่างทางนึกว่าจะหลับกัน แต่ว่ากลับคึก
เม้าท์กันตลอดทาง เป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นตกใจอยู่เหมือนกัน
แต่ว่าพี่หมูขับเพลิน ไม่ได้ขับออกเลนส์นอกให้
ก็เลยเลยป้ายบ้านเราไป ต้องยูเทิร์นกลับมาให้
แต่ก็ดีแล้วแหละ เพราะจะได้ไม่่ต้องข้ามสะพานลอย ตอนนั้น 2 ทุ่มครึ่งแล้ว ดึกน่ากลัว
จบแล้วทริปวันนี้
เป็นทริปสั้นๆ ที่มีสมาชิก 5 คนยืนพื้นตลอด
แต่ต้องยอมรับว่าเดี๋ยวนี้จัดทริปค้างคืนยากมาก
เพราะแต่ละคนว่างแทบจะไม่ตรงกัน
วันนี้ต้องขอบคุณความเสียสละของพี่หมูและชาลิมาก
ที่อุตส่าห์โดดธุระมากัน
โดยเฉพาะพี่หมู ที่ทั้งๆที่คอเคล็ด (ตกหมอน) แต่ก็ยังต้องมาเป็นสารถีให้
นับว่าเป็นทริปสุดท้ายก่อนไปญี่ปุ่นที่ชิวๆ เหนื่อยนิดๆ มึนหน่อย
แต่ก็นับว่ามีคุณค่าทางจิตใจอีกทริปนึง
ทริปหน้าไม่มีเราแล้วนะ เที่ยวเผื่อด้วยแระกันเน้อ
จะคอยแอบอิจฉาอยู่ไกลๆ
ปล.1. อดไปเลี้ยงรุ่นแหละ ฝากเอาหนังสือรุ่นให้ด้วย
ปล.2. สรุปว่าจะทำยังไงกับรูปดี?? ไร้ท์ซีดี?
ปล.3. เหนื่อย และ ง่วง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น