วันนี้ถึงตอนเช้าจะไม่ค่อยมีเวลา แต่ก็ขอนอนซักแป็บ
ตื่นมาก็ลนๆรีบออกไปเรียน
แต่ถึงอย่างงั้นก็ยังไม่มีใครมาอยู่ดี เหอๆ
แล้วก็เริ่มเรียนเมื่ออาจารย์มาถึง
วันนี้เรียนเรื่องทาคาเซะบุเนะ
อาจารย์เอาเทปมาให้ฟังด้วย ขนาดอ่านตามยังฟังไม่ค่อยจะทันเลยเหอๆ
คนแปล แปล..ได้น่ารำคาญมาก
คือมันมาแปลสดในห้อง ณ จุดจุดนั้น ทั้งๆที่ตัวเองก็เขียนที่แปลมา
(แต่นั่นลอกมาจากรุ่นพี่ แล้วบอกว่ารุ่นพี่แปลไม่ครบ)
ก็ไม่เข้าใจอีกเช่นกันว่า ในเมื่อรู้ว่าไม่ครบ ทำไมไม่แปลมาแต่แรก
อาจารย์ก็เลยหงุดหงิดอย่างรูู้สึกได้
(ไม่ใช่แค่อาจารย์คนเดว กรูก็หงุดหงิด มันน่ารำคาญน่ะ)
จริงๆเราก็ไม่ได้เก่งไรมากหรอกนะ
แปลผิดมาก็บ่อย เพียงแต่ก็อ่านที่แปลไปอย่างมั่นใจว่ากรูแปลถูก (แป่ว)
ถ้าผิดอาจารย์ก็แก้ให้เองอะ ไม่ได้เก็บคะแนนซักหน่อย
แล้วทุกครั้งที่มันแปล แม่งก็เป็นแบบนี้อะ
ไม่รำคาญตัวเองบ้างหรือ??
จบคาบแรกไปด้วยความเซรง อย่างที่เล่าไปเแล้ว
คาบต่อมาก็งงๆ มึนๆ เออ นึกขึ้นได้ว่าต้องทำการบ้านด้วยนี่หว่า 555+
วันนี้เป็นเวรเฝ้าห้องสมุด โชคดีที่คาบก่อนหน้าอาจารย์ปล่อยเร็ว
เลยได้ไปซื้อข้าวก่อน ก็อยากจะฝากเพื่อนซื้อแหละ
แต่ด้วยความที่ช่วงนี้มีข้อจำกัดด้านอาหาร กลัวว่าจะหาว่าเรื่องมาก เลยไปเองซะเลย
แล้วก็ขึ้นไปเฝ้าห้องสมุด
และทำงานได้บ้างเล็กน้อย
ซักพักอาจารย์โมงิ มาขอให้ช่วยแปลที่เค้าจะพูดเป็นภาษาไทย แล้วเขียนเป็นคาราโอเกะให้หน่อย
ก็จัดให้ไป
แล้วก็เข้าเรียนยุ๊พฯ
คาบนี้น่าเบื่อโคตร
นอกจากจะน่าเบื่อด้วยเนื้อหาตามปกติแล้ว
ดิสคัสชั่นอะ อีนคนแปลคาบแรกแม่งทำอีก
คือ.. เอาเป็นว่าไม่ชอบวิธีคิด วิธีการทำงาน วิธีการแก้ปัญหา ..ทุกอย่างของมันอะ
เลยรู้สึกรำคาญมาก
ตอนเย็นดลโทรมาบอกว่าพ่อดลเอาวีซ่าให้พวกเราไม่ได้
เพราะไม่รู้ชื่อ แบบว่าเค้าถาม
ก็เลยกะว่าคงให้ไก่อูช่วยไปเอาให้วันจันทร์.. เฮ่อ... กะว่าจะทำเรื่องพักการเรียนเลยซักหน่อย
เอาเหอะๆ แล้วก็วันนี้ยุ่งๆกับเรื่องทริปพรุ่งนี้
สุดท้ายก็ได้ไป ดีใจจัง
แล้วเกลียดอีน้องที่มาเรียนพิเศษด้วยมาก
แม่งจะไม่มาก็ไม่เสือกโทรบอก
เข้าใจปะ กรูก็อุตส่าห์นั่งรอยัน 5 โมง นี่ถ้าไม่โทรไป พรุ่งนี้กรูจะรู้มั้ยเนี่ยว่ามันไม่เรียน
ไร้ความรับผิดชอบมากๆ
ตอนแรกเคยเสียดาย แบบเออ อยากได้เงิน
แต่ตอนนี้ช่างแม่งเหอะ ไม่ได้รวย (ช่วงนี้กำลังขาดเงินด้วยซ้ำ)
แต่ไม่ไหวแล้ว งานเยอะมาก ยุ่งมาก ทุกอย่างมันสุมไปหมด อยากได้เวลาคืนมา
พอเหอะ.. เบื่อ
ปล.1. America next top model เสียใจว่ะ ที่ไม่ใช่อลิสัน ออกจะน่ารักก่าอีดำตั้งเยอะ
ปล.2. หวังว่ายุ๊พฯจะไม่ลืมที่คุยกันวันนี้
ปล.3. เริ่มอยากรู้สึกทำล่าม (แต่ไม่ทันแระ เค้าทำกันครบแระ)
ปล.4. เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าลืมตามเรื่องให้คิซาโกะ ก็เลยโทรหาอาจารย์ สรุปว่าไม่ได้อะ
เสียใจด้วยนะ คือเค้าบอกว่ามันมีปัญหาเรื่องการรับรองวีซ่า
ต้องหาที่เรียนอื่นแล้วแหละ แต่ว่าโทรไปหามันก็ไม่รับนะ ไม่โทรกลับ ไม่เห็นสนใจจะโทรถามนิ?
ตื่นมาก็ลนๆรีบออกไปเรียน
แต่ถึงอย่างงั้นก็ยังไม่มีใครมาอยู่ดี เหอๆ
แล้วก็เริ่มเรียนเมื่ออาจารย์มาถึง
วันนี้เรียนเรื่องทาคาเซะบุเนะ
อาจารย์เอาเทปมาให้ฟังด้วย ขนาดอ่านตามยังฟังไม่ค่อยจะทันเลยเหอๆ
คนแปล แปล..ได้น่ารำคาญมาก
คือมันมาแปลสดในห้อง ณ จุดจุดนั้น ทั้งๆที่ตัวเองก็เขียนที่แปลมา
(แต่นั่นลอกมาจากรุ่นพี่ แล้วบอกว่ารุ่นพี่แปลไม่ครบ)
ก็ไม่เข้าใจอีกเช่นกันว่า ในเมื่อรู้ว่าไม่ครบ ทำไมไม่แปลมาแต่แรก
อาจารย์ก็เลยหงุดหงิดอย่างรูู้สึกได้
(ไม่ใช่แค่อาจารย์คนเดว กรูก็หงุดหงิด มันน่ารำคาญน่ะ)
จริงๆเราก็ไม่ได้เก่งไรมากหรอกนะ
แปลผิดมาก็บ่อย เพียงแต่ก็อ่านที่แปลไปอย่างมั่นใจว่ากรูแปลถูก (แป่ว)
ถ้าผิดอาจารย์ก็แก้ให้เองอะ ไม่ได้เก็บคะแนนซักหน่อย
แล้วทุกครั้งที่มันแปล แม่งก็เป็นแบบนี้อะ
ไม่รำคาญตัวเองบ้างหรือ??
จบคาบแรกไปด้วยความเซรง อย่างที่เล่าไปเแล้ว
คาบต่อมาก็งงๆ มึนๆ เออ นึกขึ้นได้ว่าต้องทำการบ้านด้วยนี่หว่า 555+
วันนี้เป็นเวรเฝ้าห้องสมุด โชคดีที่คาบก่อนหน้าอาจารย์ปล่อยเร็ว
เลยได้ไปซื้อข้าวก่อน ก็อยากจะฝากเพื่อนซื้อแหละ
แต่ด้วยความที่ช่วงนี้มีข้อจำกัดด้านอาหาร กลัวว่าจะหาว่าเรื่องมาก เลยไปเองซะเลย
แล้วก็ขึ้นไปเฝ้าห้องสมุด
และทำงานได้บ้างเล็กน้อย
ซักพักอาจารย์โมงิ มาขอให้ช่วยแปลที่เค้าจะพูดเป็นภาษาไทย แล้วเขียนเป็นคาราโอเกะให้หน่อย
ก็จัดให้ไป
แล้วก็เข้าเรียนยุ๊พฯ
คาบนี้น่าเบื่อโคตร
นอกจากจะน่าเบื่อด้วยเนื้อหาตามปกติแล้ว
ดิสคัสชั่นอะ อีนคนแปลคาบแรกแม่งทำอีก
คือ.. เอาเป็นว่าไม่ชอบวิธีคิด วิธีการทำงาน วิธีการแก้ปัญหา ..ทุกอย่างของมันอะ
เลยรู้สึกรำคาญมาก
ตอนเย็นดลโทรมาบอกว่าพ่อดลเอาวีซ่าให้พวกเราไม่ได้
เพราะไม่รู้ชื่อ แบบว่าเค้าถาม
ก็เลยกะว่าคงให้ไก่อูช่วยไปเอาให้วันจันทร์.. เฮ่อ... กะว่าจะทำเรื่องพักการเรียนเลยซักหน่อย
เอาเหอะๆ แล้วก็วันนี้ยุ่งๆกับเรื่องทริปพรุ่งนี้
สุดท้ายก็ได้ไป ดีใจจัง
แล้วเกลียดอีน้องที่มาเรียนพิเศษด้วยมาก
แม่งจะไม่มาก็ไม่เสือกโทรบอก
เข้าใจปะ กรูก็อุตส่าห์นั่งรอยัน 5 โมง นี่ถ้าไม่โทรไป พรุ่งนี้กรูจะรู้มั้ยเนี่ยว่ามันไม่เรียน
ไร้ความรับผิดชอบมากๆ
ตอนแรกเคยเสียดาย แบบเออ อยากได้เงิน
แต่ตอนนี้ช่างแม่งเหอะ ไม่ได้รวย (ช่วงนี้กำลังขาดเงินด้วยซ้ำ)
แต่ไม่ไหวแล้ว งานเยอะมาก ยุ่งมาก ทุกอย่างมันสุมไปหมด อยากได้เวลาคืนมา
พอเหอะ.. เบื่อ
ปล.1. America next top model เสียใจว่ะ ที่ไม่ใช่อลิสัน ออกจะน่ารักก่าอีดำตั้งเยอะ
ปล.2. หวังว่ายุ๊พฯจะไม่ลืมที่คุยกันวันนี้
ปล.3. เริ่มอยากรู้สึกทำล่าม (แต่ไม่ทันแระ เค้าทำกันครบแระ)
ปล.4. เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าลืมตามเรื่องให้คิซาโกะ ก็เลยโทรหาอาจารย์ สรุปว่าไม่ได้อะ
เสียใจด้วยนะ คือเค้าบอกว่ามันมีปัญหาเรื่องการรับรองวีซ่า
ต้องหาที่เรียนอื่นแล้วแหละ แต่ว่าโทรไปหามันก็ไม่รับนะ ไม่โทรกลับ ไม่เห็นสนใจจะโทรถามนิ?
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น