วันนี้ตื่นขึ้นมาด้วยความไม่อยากตื่น (ก็เป็นงี้ทุกวันแหละ)
เมื่อคืนอุตส่าห์ทำตัวเป็นเด็กดี (ตอน ชั่วโมงสุดท้ายก่อนนอน)
คืออ่านหนังสือที่จะสอบวันนี้
ง่วงก็ง่วง จำไรก็ไม่ค่อยได้หรอก แต่ก็ทู่ซี้อ่านมันจนคิดว่าอ่านจบ
เช้านี้ก็อย่าตกใจถ้าเห็นตัวอะไรนอนอยู่ข้างๆหมี
(ตัวกรูนี่เอง 555+)
ก็เช็คเมล์ดู ปรากฏว่าเมื่อคืนส่งไปถามซุคาดะซังเรื่องอิงคัง
เช้านี้เค้าตอบกลับมาแล้วอะ รวดเร็วมาก
สรุปก็คือว่า ธนาคารที่เราจะเปิดบัญชีนั้นไม่ต้องใช้ก็ได้
แต่ถ้าจะเปิดธนาคารอื่น ก็ต้องใช้แหละนะ
เค้าบอกว่า ใช้ขนาดประมาณเส้นผ่านศูนย์กลาง 10-15 mm.
แล้วก็ห้ามใช้ยาง ต้องเป็นวัสดุแข็งๆ อย่าง ไม้ หิน หรือพลาสติก ไรงี้
ก็แบบว่า... แล้วเมืองไทยมันจะมีให้ทำแบบนี้มั้ยหว่า??
จากนั้นก็บึ่งไปห้องสอบ
เห็นมลนั่งอยู่กะเพื่อน บรรยากาศอึมครึึมมาก เลยชวนเข้าห้องสอบ
แล้วก็นั่งเหมือนจะอ่านหนังสือนะ แต่จริงๆแล้วคือเม้ากันมากกว่า เหอๆ
พอถึงเวลาสอบ นั่งตามเลขที่
(ทำไมต้องนั่งตามเลขที่ด้วยวะ?? มันช่วยไร?)
ข้อสอบทั้ง 2 พาร์ท ไม่ยากอย่างที่คิด
แต่ถึงอย่างงั้นก็ผิดไปแล้วแหละประมาณ 6-10 คะแนน
ปลงกะชีวิต
จริงรู้สึกแย่กับวิชานี้มากเลยอะ เพราะตอนสอบย่อยคะแนนเน่ามาก
แบบว่า.. พอมิดเทอม ทำไมแม่งง่ายกว่าสอบย่อยวะ?
ควรจะดีใจหรือเสียใจกันแน่ สับสนในอารมณ์
หมดเวลาสอบ 11.30 แต่เกือบทุกคนออกก่อนเวลา
และทุกคนก็ต้องมารออีใหม่.. เออนะ.. ให้มันได้อย่างงี้
ก็.. ไปกินข้าว และนั่งเม้าไปในคราวเดียวกัน
แต่ระหว่างกำลังเม้าหลังกินข้าวอยู่นั่นเอง
ก็เกิดเหตุระทึกขวัญขึ้น
โครม!!!!!!!! เพล้ง!!!!!!!!
ด้วยความที่จุดเกิดเหตุอยู่ด้านข้าง แล้วตอนนั้นหันไปอีกด้านนึง
ก็เลยเห็นแค่ปลายหางตา เหมือนเศษอะไรปลิวออกมา
แวบแรก นึกว่าจานแตก
แต่พอมองไป
โอ้วววว แม่เจ้า!!!!!!!!!!!!!
พัดลมติดผนังมันหลุดมาทั้งดุ้น กระแทกโต๊ะกินข้าว (ซึ่งข้างๆมีกลุ่มนิสิตชายนั่งอยู่)
ใบพัดแตกกระจาย
โชคดีที่ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ
แต่มันระทึกขวัญมาก
จากคำให้การของจิ๋ว (ซึ่งเห็นเหตุการณ์ด้วยหางตาเช่นกัน)
บอกว่า พัดลมมันหมุนอยู่นะนั่น!
อันตรายอย่างแรง
จากนั้น อีตูนที่นั่งใต้พัดลมก็เกิดกลัว ย้ายที่นั่งในบัดดล
หลังจากจบสิ้นเหตุการณ์ระทึกขวัญ และทุกอย่างกลับเข้าสู่ภาวะปกติแล้ว
ก็แยกย้ายกัน ต้นกับมลไปห้องคอม ตูนไปหาเพื่อน
เรากับจิ๋วไปตลาดนัด ที่เหลือไปสอบ 555+
ไปตลาดนัด แบบเซรงมากมาย
อยากซื้อตุ้มหูใจจะขาด
แต่ปรากฏว่า ร้านขายตุ้มหูแม่งไม่มาซักร้าน
จะบ้่าตาย
สุดท้ายเลยได้เสื้อไหมพรม(แบบบาง) กับหมวกขนฟูมา 1 ใบ
ส่วนจิ๋วได้หมวกมาทั้งหมด 4 ใบ (พี่เค้าแถมให้ด้วยใบนึง)
แล้วก็กลับมาหามะม๊า
ถ่ายรูปติดบัตร แล้วก็กลับบ้านกับจิ๋ว
กลับมาถึงก็เนี่ยแหละนั่งเล่นคอม
ก่อนที่จะเล่นจริงจังนั้นก็อุตส่าห์กัดฟัน ทำรายงานของอาจารย์คาซูมิให้เสร็จก่อนนะเนี่ย
(ดูเป็นเด็กดีเนอะ 555+)
จริงๆตั้งใจจะรีบกลับมาดู America next top model ช่อง True Inside
แต่ไหงเป็นรายการอื่นวะ เสียอารมณ์มาก.. เซรงว่ะ
หมดและอีก 1 วัน
ปล.1. เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ไม่ควรนั่งใต้พัดลม
ปล.2. เสร็จไป 3 เหลืออีก 1 (ซึ่งจะเหลือทำไมวะ? สอบๆให้แม่งเสร็จๆไปก็จบแระ)
ปล.3 พรุ่งนี้มีเรื่องต้องทำ และต้องเสียตังค์มากมาย
ขอไว้อาลัยล่วงหน้าให้กับเงินที่จะปลิวไปพรุ่งนี้ (ช่วงนี้ sensitive เรื่องเงินอย่างแรง)
เมื่อคืนอุตส่าห์ทำตัวเป็นเด็กดี (ตอน ชั่วโมงสุดท้ายก่อนนอน)
คืออ่านหนังสือที่จะสอบวันนี้
ง่วงก็ง่วง จำไรก็ไม่ค่อยได้หรอก แต่ก็ทู่ซี้อ่านมันจนคิดว่าอ่านจบ
เช้านี้ก็อย่าตกใจถ้าเห็นตัวอะไรนอนอยู่ข้างๆหมี
(ตัวกรูนี่เอง 555+)
ก็เช็คเมล์ดู ปรากฏว่าเมื่อคืนส่งไปถามซุคาดะซังเรื่องอิงคัง
เช้านี้เค้าตอบกลับมาแล้วอะ รวดเร็วมาก
สรุปก็คือว่า ธนาคารที่เราจะเปิดบัญชีนั้นไม่ต้องใช้ก็ได้
แต่ถ้าจะเปิดธนาคารอื่น ก็ต้องใช้แหละนะ
เค้าบอกว่า ใช้ขนาดประมาณเส้นผ่านศูนย์กลาง 10-15 mm.
แล้วก็ห้ามใช้ยาง ต้องเป็นวัสดุแข็งๆ อย่าง ไม้ หิน หรือพลาสติก ไรงี้
ก็แบบว่า... แล้วเมืองไทยมันจะมีให้ทำแบบนี้มั้ยหว่า??
จากนั้นก็บึ่งไปห้องสอบ
เห็นมลนั่งอยู่กะเพื่อน บรรยากาศอึมครึึมมาก เลยชวนเข้าห้องสอบ
แล้วก็นั่งเหมือนจะอ่านหนังสือนะ แต่จริงๆแล้วคือเม้ากันมากกว่า เหอๆ
พอถึงเวลาสอบ นั่งตามเลขที่
(ทำไมต้องนั่งตามเลขที่ด้วยวะ?? มันช่วยไร?)
ข้อสอบทั้ง 2 พาร์ท ไม่ยากอย่างที่คิด
แต่ถึงอย่างงั้นก็ผิดไปแล้วแหละประมาณ 6-10 คะแนน
ปลงกะชีวิต
จริงรู้สึกแย่กับวิชานี้มากเลยอะ เพราะตอนสอบย่อยคะแนนเน่ามาก
แบบว่า.. พอมิดเทอม ทำไมแม่งง่ายกว่าสอบย่อยวะ?
ควรจะดีใจหรือเสียใจกันแน่ สับสนในอารมณ์
หมดเวลาสอบ 11.30 แต่เกือบทุกคนออกก่อนเวลา
และทุกคนก็ต้องมารออีใหม่.. เออนะ.. ให้มันได้อย่างงี้
ก็.. ไปกินข้าว และนั่งเม้าไปในคราวเดียวกัน
แต่ระหว่างกำลังเม้าหลังกินข้าวอยู่นั่นเอง
ก็เกิดเหตุระทึกขวัญขึ้น
โครม!!!!!!!! เพล้ง!!!!!!!!
ด้วยความที่จุดเกิดเหตุอยู่ด้านข้าง แล้วตอนนั้นหันไปอีกด้านนึง
ก็เลยเห็นแค่ปลายหางตา เหมือนเศษอะไรปลิวออกมา
แวบแรก นึกว่าจานแตก
แต่พอมองไป
โอ้วววว แม่เจ้า!!!!!!!!!!!!!
พัดลมติดผนังมันหลุดมาทั้งดุ้น กระแทกโต๊ะกินข้าว (ซึ่งข้างๆมีกลุ่มนิสิตชายนั่งอยู่)
ใบพัดแตกกระจาย
โชคดีที่ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ
แต่มันระทึกขวัญมาก
จากคำให้การของจิ๋ว (ซึ่งเห็นเหตุการณ์ด้วยหางตาเช่นกัน)
บอกว่า พัดลมมันหมุนอยู่นะนั่น!
อันตรายอย่างแรง
จากนั้น อีตูนที่นั่งใต้พัดลมก็เกิดกลัว ย้ายที่นั่งในบัดดล
หลังจากจบสิ้นเหตุการณ์ระทึกขวัญ และทุกอย่างกลับเข้าสู่ภาวะปกติแล้ว
ก็แยกย้ายกัน ต้นกับมลไปห้องคอม ตูนไปหาเพื่อน
เรากับจิ๋วไปตลาดนัด ที่เหลือไปสอบ 555+
ไปตลาดนัด แบบเซรงมากมาย
อยากซื้อตุ้มหูใจจะขาด
แต่ปรากฏว่า ร้านขายตุ้มหูแม่งไม่มาซักร้าน
จะบ้่าตาย
สุดท้ายเลยได้เสื้อไหมพรม(แบบบาง) กับหมวกขนฟูมา 1 ใบ
ส่วนจิ๋วได้หมวกมาทั้งหมด 4 ใบ (พี่เค้าแถมให้ด้วยใบนึง)
แล้วก็กลับมาหามะม๊า
ถ่ายรูปติดบัตร แล้วก็กลับบ้านกับจิ๋ว
กลับมาถึงก็เนี่ยแหละนั่งเล่นคอม
ก่อนที่จะเล่นจริงจังนั้นก็อุตส่าห์กัดฟัน ทำรายงานของอาจารย์คาซูมิให้เสร็จก่อนนะเนี่ย
(ดูเป็นเด็กดีเนอะ 555+)
จริงๆตั้งใจจะรีบกลับมาดู America next top model ช่อง True Inside
แต่ไหงเป็นรายการอื่นวะ เสียอารมณ์มาก.. เซรงว่ะ
หมดและอีก 1 วัน
ปล.1. เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ไม่ควรนั่งใต้พัดลม
ปล.2. เสร็จไป 3 เหลืออีก 1 (ซึ่งจะเหลือทำไมวะ? สอบๆให้แม่งเสร็จๆไปก็จบแระ)
ปล.3 พรุ่งนี้มีเรื่องต้องทำ และต้องเสียตังค์มากมาย
ขอไว้อาลัยล่วงหน้าให้กับเงินที่จะปลิวไปพรุ่งนี้ (ช่วงนี้ sensitive เรื่องเงินอย่างแรง)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น