残り３２日 ステップアップ２

วันนี้ วันเสาร์นรก
แป่ววววว

พยายามจะตื่นเช้า แต่ทำไม่ได้
สุดท้ายยาออกฤทธิ์ ยังไงก็ต้องตื่น
กว่าจะอาบน้ำแต่งตัว กินไรเสร็จ ก็10โมงแระ

งานแรก ไรท์ติ้ง ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมง
สิบเอ็ดโมง ต่อด้วยต่อด้วยอะไรหว่า? ออ หาศัพท์วรรณคดีเล็กน้อย
ซักพักก็ถูกเรียกไปกินข้าวเที่ยง ก็เลยลงไปกิน
แล้วก็นั่งหน้าคอมตั้งแต่ตอนนั้นยันหกโมงเย็น
มาราธอนมาก

ตอนแรกๆก็เล่น pet society ไปแป็บนึง
(ช่วงนี้ติดว่ะ เหอๆ มาติดอะไรตอนยุ่งๆวะ?)
แล้วก็หาศัพท์ๆๆๆ ชีวิตข้าพเจ้ามีแต่การหาศัพท์
สุดท้ายก็ทำpower point เสร็จแระ
เหลือแค่ตรงเนื้อหาที่พิมพ์ๆก็เสร็จอะ

แล้วก็กินข้าวเย็น ดูทีวีแป็บนึง
เปิดไปเจอ step up2 พอดี




เคยอยากดู แต่ก็ไม่มีโอกาสได้ดูซักที

เคยดู step up1 แล้วตอนสมัยเรียนเต้นแจ๊สแดนซ์
(เคยเรียนกะเค้าด้วยนะเว้ยจะบอก)


ภาคสองก็สนุกดีนะ มันเป็นคนละเรื่องกันเลย
ชอบว่ะ
อยากได้เต้นได้บ้างแบบนั้น
แต่นั่นแหละ สาเหตุที่เลิกเรียนเต้น
เพราะนอกจากมันจะแพงแล้ว ยังค้นพบว่าตัวเองไร้พรสวรรค์อย่างแรง
ได้หน้าลืมหลัง ได้หลังลืมหน้า
พอเต้นรวมกัน มันท่าไหนต่อท่าไหนวะเนี่ย? กรูงง
ขนาดเล่นดนตรีนะ.. จับจังหวะได้
แต่มือไม้แข้งขาไหงมันไม่พริ้ววะ?
ก็เลยจบเส้นทางการเต้นของตัวเองลงแค่นั้นดีก่า

ก็นั่นแหละ วันนี้ อนาถว่ะ
ทำแต่งานๆๆๆ

ปล.1. ที่ทำเอง เพราะไว้ใจตัวเองน่ะ
ปล.2. ทำอันนี้แล้วหวังว่าคงไม่ต้องทำอันนั้น
ปล.3. ทำไมชีวิตก่อนไปญี่ปุ่นมันเหนื่อยงี้วะ?
ปล.4. พระเอกหล่อว่ะ ชอบ