残り４４日

วันนี้ช่างเป็นวันที่วุ่นวายอย่างเหลือเชื่อ

เริ่มจากตอนเช้า มัวแต่วุ่นวายอยู่กับเวปบล็อกที่เพิ่งสมัครใหม่

กว่าจะไปถึงห้องเรียนก็ เลย 8 โมงครึ่งไปแระ

แต่น่าแปลกมากที่ทุกคนมาสายมากวันนี้ กว่าจะมากันก็ 9 โมงกว่า

แต่อาจารย์ก็ยังไม่มาอยู่ดี 555+

ก็คุยๆกันเรื่องเตรียมตัวนั่นแหละ

แล้วก็เรียน.. อืมเรียนไป จำไรไม่ได้เรยอะ ชื่อนักเขียนนี่ไม่เข้าหัว 55+

เสร็จก็เรียนต่อ ไร้ท์ติ้ง

แต่ระหว่างเรียน สัญชาตญาณมันบอกว่าไม่ไหวแล้ว

อยู่ในขั้นสถานการณ์วิกฤต!!

แต่โชคดี ดล ช่วยให้รอดชีวิตมาได้

จากนั้นก็กินข้าว แล้วก็ไปเอาเอกสารที่ขอไว้

พวกใบรับรองสถานภาพนิสิต กับ ทรานสคริป

แล้วก็จะขึ้นไปถามเรื่องวันสอบกับ อ.โมงิ

แต่ปรากฏว่าอาจารย์ไม่อยู่ห้อง ก็เลยเข้าไปนั่งห้องสมุดสาขาไปพลางๆ

ระหว่างนั้นเลยได้โอกาสหาหนังสือที่จะทำรายงานวรรณคดีซะเลย

และแล้วอยู่ดีๆอ.โมงิก็เข้ามาหาหนังสือในห้องสมุด

จังหวะที่รอให้อาจารย์เสร็จธุระเพื่อจะได้คุยเรื่องสอบอยู่นั่นเอง

อ.ฮาไน ก็เดินเข้ามา ตอนแรกเค้าก็คุยธุระของเค้า

แล้วเค้าก็เหมือนจะรู้ว่าพวกเรามาด้วยเรื่องข้อสอบ

ก็เลยพูดให้ซะเลย O.O

แต่ดูท่าทางอ.โมงิจะใจดีกว่าเยอะมาก (แหงแหละ)

(แต่ถึงอย่างงั้นเค้าก็ยังให้งานโหดอยู่ดี)

แล้วอ.โมงิก็มาให้พวกเราที่อยู่ในห้องสมุดช่วยงานเค้า

โดยการช่วยกันคิดชื่อยี่ห้อ หรือแบรนด์ญี่ปุ่นที่เป็นที่รู้จักทั่วไป

ก็คิดกันอย่างหนุกหนาน (ส่วนมากจะเป็นเครื่องสำอางแฮะ)

แล้วอยู่ดีๆฝนก็ตกลงมาอย่างหนัก ฟ้าร้องน่ากลัว

เลยตัดสินใจอยู่ในห้องสมุดต่อ (จริงมันถึงเวลาเรียนยุ๊พฯ แระแหละ แต่ว่านะ..รู้ๆกัน)
กว่าฝนจะซา และได้ฤกษ์ขึ้นห้องก็เลทไปกว่า 15 นาทีแระ

เสร็จก็กลับบ้าน มีเรื่องคุยกันมากมาย

นัดเอาโน้ตบุ๊คมากันพรุ่งนี้

แต่ว่า.. ตอนนี้ได้ข้อสรุปแล้วแหละว่าลูกรักเรามันเจ๊งโบ๊งจริงๆ

ไดร์ฟที่ใส่ซีดีมันเจ๊งอะ

ต้องเรียกเค้ามาซ่อม ก็เลยกะว่าไม่เอาไปล่ะพรุ่งนี้ กะรอให้ซ่อมเสร็จก่อนไรงี้

ปล.1.ดูหนังเรื่องไรไม่รู้ น่ารักดี เป็นเรื่องเกี่ยวกับสาวอเมริกาไปฝึกทำราเมนที่ญี่ปุ่น
ปล.2. สรุปว่าย้ายเป็นวันอาทิตย์