วันนี้เป็นวันสอบที่วุ่นวายมากที่สุดในชีวิต
เริ่มจากตอนเช้า..
ง่วงสุดๆ (อันนี้ไม่ค่อยเีกี่ยว)
โดนประตูหนีบนิ้วด้วย.. แมร่งอะไรกันนักหนาวะ??
จะกินแบรนด์ ก็กว่าจะได้กินนะ..

แล้วก็อาหารเช้า ขนมปังไส้กรอก แหยะมากมาย
ปริ้น แปะ ติด คือทำเอกสารที่ต้องส่งน่ะนานมาก
พอซัก8โมงนิดๆ ก็ไปไปรษณีย์ แล้วก็ซื้อข้าวเที่ยงด้วย
ไปรษณีย์เปิด 8 โมงครึ่ง
ส่งเสร็จ จ่ายตังค์เสร็จ ก็กลับไปที่ทำงานมะม๊า
ซึึ่งกว่าจะกลับได้แบบ..อ่านะ รถเมล์มันเปลี่ยนเส้นทางจนงงน่ะ
เสร็จก็อ่านต่อแบบไร้จิตวิญญาณ อ่านเหมือนไม่อ่าน
พอซัก 10 โมงก็กินข้าวเที่ยง กินเสร็จก็เดินทางไปห้องสอบแระ
ตอนไปถึง ทุกคน(ในกลุ่ม) มากันหมดแระ
ก็คุยๆกัน ไม่ค่อยจะอ่านหนังสือ (อีกแระ)
เพื่อนแม่งเอาช็อคโกแลตที่ได้ตอนไปทัศนศึกษาที่อมารีมาแจก
(มันเป็นของทุกคนอยู่แล้วแหละ แต่มันเป็นคนเก็บ)
อันตัวเรานั้นไม่อยากจะกินตอนนั้น แต่มันก็ยัดเยียดให้กิน
อ้วน + เลี่ยนเลยกู _ _"
และแล้วก็ถึงเวลาสอบ
เออนิดนึง ก่อนหน้านั้น ยุ๊พฯ เคยบอกว่า จะออกทั้งที่ seen และ unseen
พวกเราก็อ่านในบทเรียนกันใหญ่เรย
(บทเรียนที่ไม่ได้ถูกอธิบายในห้องเรียน)
พอถึงเวลาจริงๆ ข้อสอบ 8 หน้ากับเวลา 2 ชั่วโมง
นึกในใจว่า.. จะทันเร้อออออ
หน้าแรก เป็น seen แบบ คำศัพท์ที่ seen แล้ว
(คำศัพท์ในบทเรียนนั้นเอง แล้วอ่านตัวบทเพื่อ???)
ที่เหลือเป็น unseen ทั้งหมด
แ้ล้วแบบว่า.. เออยากได้อีก อ่านก็ไม่รู้เรื่องยังจะมาให้เดาศัพท์อีกนะ
แล้วไอ้หลักการที่เรียนไป มันใช้ไม่ได้กับบทความจริงๆเฟร้ยยยยย
จะบ้าตาย
ทำอะไรไม่ได้นอกจากเดาให้มันเสร็จๆไป
และแล้วก็หมดเวลา
ตอนนั้นมันก็เสร็จแล้วแหละ
แต่ว่าพอดีเหลือบไปเห็นว่า มีข้อนึงควรจะต้องแก้
ก็เลยรีบแก
ตอนนั้นเองที่ นังเฮียวมันขอต่อเวลาตั้งครึ่งชั่วโมง
หน้าด้านมากค่ะ
แต่อาจารย์ให้ 15 นาที
เนี่ยแหละน๊าาา คนบางคน ทำทุกอย่างโดยต้องมีผลประโยชน์ของตนเองนำหน้า
เซรงว่ะ
นั่นแหละพอสอบเสร็จ ก็กินข้าว
กลับบ้าน เล่นเกม
หมดไปอีก 1 วัน
ปล.1. เสร็จไป 3 เหลืออีก 2
ปล.2. เอสคาวาอี้ออกแล้ว แต่คิดว่าคาวาอี้มันน่ารักกว่านะ
ปล.3. ทำไมสอบครั้งนี้มันเงิบจังวะ?
เริ่มจากตอนเช้า..
ง่วงสุดๆ (อันนี้ไม่ค่อยเีกี่ยว)
โดนประตูหนีบนิ้วด้วย.. แมร่งอะไรกันนักหนาวะ??
จะกินแบรนด์ ก็กว่าจะได้กินนะ..

แล้วก็อาหารเช้า ขนมปังไส้กรอก แหยะมากมาย
ปริ้น แปะ ติด คือทำเอกสารที่ต้องส่งน่ะนานมาก
พอซัก8โมงนิดๆ ก็ไปไปรษณีย์ แล้วก็ซื้อข้าวเที่ยงด้วย
ไปรษณีย์เปิด 8 โมงครึ่ง
ส่งเสร็จ จ่ายตังค์เสร็จ ก็กลับไปที่ทำงานมะม๊า
ซึึ่งกว่าจะกลับได้แบบ..อ่านะ รถเมล์มันเปลี่ยนเส้นทางจนงงน่ะ
เสร็จก็อ่านต่อแบบไร้จิตวิญญาณ อ่านเหมือนไม่อ่าน
พอซัก 10 โมงก็กินข้าวเที่ยง กินเสร็จก็เดินทางไปห้องสอบแระ
ตอนไปถึง ทุกคน(ในกลุ่ม) มากันหมดแระ
ก็คุยๆกัน ไม่ค่อยจะอ่านหนังสือ (อีกแระ)
เพื่อนแม่งเอาช็อคโกแลตที่ได้ตอนไปทัศนศึกษาที่อมารีมาแจก
(มันเป็นของทุกคนอยู่แล้วแหละ แต่มันเป็นคนเก็บ)
อันตัวเรานั้นไม่อยากจะกินตอนนั้น แต่มันก็ยัดเยียดให้กิน
อ้วน + เลี่ยนเลยกู _ _"
และแล้วก็ถึงเวลาสอบ
เออนิดนึง ก่อนหน้านั้น ยุ๊พฯ เคยบอกว่า จะออกทั้งที่ seen และ unseen
พวกเราก็อ่านในบทเรียนกันใหญ่เรย
(บทเรียนที่ไม่ได้ถูกอธิบายในห้องเรียน)
พอถึงเวลาจริงๆ ข้อสอบ 8 หน้ากับเวลา 2 ชั่วโมง
นึกในใจว่า.. จะทันเร้อออออ
หน้าแรก เป็น seen แบบ คำศัพท์ที่ seen แล้ว
(คำศัพท์ในบทเรียนนั้นเอง แล้วอ่านตัวบทเพื่อ???)
ที่เหลือเป็น unseen ทั้งหมด
แ้ล้วแบบว่า.. เออยากได้อีก อ่านก็ไม่รู้เรื่องยังจะมาให้เดาศัพท์อีกนะ
แล้วไอ้หลักการที่เรียนไป มันใช้ไม่ได้กับบทความจริงๆเฟร้ยยยยย
จะบ้าตาย
ทำอะไรไม่ได้นอกจากเดาให้มันเสร็จๆไป
และแล้วก็หมดเวลา
ตอนนั้นมันก็เสร็จแล้วแหละ
แต่ว่าพอดีเหลือบไปเห็นว่า มีข้อนึงควรจะต้องแก้
ก็เลยรีบแก
ตอนนั้นเองที่ นังเฮียวมันขอต่อเวลาตั้งครึ่งชั่วโมง
หน้าด้านมากค่ะ
แต่อาจารย์ให้ 15 นาที
เนี่ยแหละน๊าาา คนบางคน ทำทุกอย่างโดยต้องมีผลประโยชน์ของตนเองนำหน้า
เซรงว่ะ
นั่นแหละพอสอบเสร็จ ก็กินข้าว
กลับบ้าน เล่นเกม
หมดไปอีก 1 วัน
ปล.1. เสร็จไป 3 เหลืออีก 2
ปล.2. เอสคาวาอี้ออกแล้ว แต่คิดว่าคาวาอี้มันน่ารักกว่านะ
ปล.3. ทำไมสอบครั้งนี้มันเงิบจังวะ?

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น