เป็นวันที่ยาวนาน
แต่ก็ดี รู้สึกว่าชีวิตนี้มีอะไรบ้าง นอกจากเรียนแล้วกลับบ้าน
ตอนเช้า กดตังค์ แล้วก็ออกจากเกษตรตอน 8 โมง
ไปถึงแพทินัมประมาณ 9 โมงนิดๆ ซึ่งมลมาถึงแล้วพอดี
ก็เลยเดินกันก่อนเลย
ร้านก็เปิดพอสมควรแล้วนะ
เดินไปเดินมา ได้เสื้อคอเต่ามา ราคามิตรภาพ
แล้วก็เสื้ออีกตัวสองตัว
จากนั้นอีใหม่ก็มาถึง เดินดูเสื้อโค๊ตได้แป็บนึงตูนก็ตามมา
แล้วก็ไปซื้อเสื้อโค้ตกัน
ตูนกับมลซื้อเหมือนกัน วูลสีครีม มันก็สวยดีแหละนะ
แต่ทำไมต้องเหมือนกัน??
ส่วนใหม่ก็ซื้อเสื้อแบบถอดแขนได้ สารพัดประโยชน์สมกับเป็นมันจริงๆ
แล้วก็ไปซื้อรองเท้าบูท
ซื้อแบบเดียวกับมล แต่คนละสี มลสีน้ำตาล เราสีดำ
กินข้าว แล้วก็รีบไปสถานทูต ตอนนั้นก็เที่ยงครึ่งแล้วแหละ
รอรถเมล์ซักพัก เห็นว่าไม่มา ก็เลยนั่งแท็กซี่
แต่มันใกล้มาก ประมาณ 10 นาทีก็ถึงแล้ว
แต่ว่ายังเข้าไม่ได้ เหอๆ เค้าให้เข้าได้บ่ายโมง
ตอนนั้นสภาพอนาถมาก นั่งใต้ต้นไม้ ของพะรุงพะรัง
พอเข้าได้ก็รีบๆเข้าไป เงอะๆงะๆ อยู่ตรงแถวเค้าท์เตอร์ที่กรอกแบบฟอร์ม
เขียนกันคนละ 2 ใบ เหอๆ (ประมาณว่าเขียนผิดน่ะ)
แล้วฟ้ากับดลก็ตามมาพอดี
กดบัตรคิว รอแป็บเดียวเอง ไม่เหมือนตอนมาทำวีซ่าท่องเที่ยว มาเช้าเสร็จเที่ยงไรงี้
อันนี้ก็คนเยอะนะ แต่ค่อนข้างเร็วอะ
และก็ถึงคิดพวกเรา เข้าไปแบบงงๆ
พอบอกเค้าว่าเป็นทุนมง แบบว่ามงส่งรายชื่อให้สถานทูตอะ
เค้าก็หาชื่อเรา
แรกๆหาไม่เจอเว่ย เริ่มใจเสีย แบบเห็นเปิดหลายชุดแล้วก็ไม่เห็นไรงี้
แต่ตอนหลังก็เจอ แต่ว่าลืมซีร็อกใบรับรองของมหาลัยทางโน้น
เลยต้องวิ่งแต่ดๆๆ ออกไปซีร็อกที่ข้างๆสถานทูต
(ซึ่งแพงมาก ใบละ 2 บาท)
แล้วก็กลับเอามาให้เค้า ทุกอย่างเรียบร้อยดี
ตอนแรกดลเหมือนจะมีปัญหาเพราะไม่มีใบรับรองสถานภาพนิสิต
แต่โชคดีที่มีใบรับรองสถานภาพการพำนักที่ญี่ปุ่น ก็เลยไม่มีปัญหา
ขากลับก็กลับพร้อมกันนั่งรถไฟใต้ดิน
วันนี้ก็หมดและ
เด๋วพรุ่งนี้ว่าจะเอาโน้ตบุ๊คไปตั้งไวเลสที่เกษตร
พรุ่งนี้สปีชด้วย
ปล.1. งานเยอะโคตรๆ ท่าทางจะเคลียร์ไม่เสร็จนะเนี่ย
ปล.2. วันนี้หมดเนื้อหมดตัว
แต่ก็ดี รู้สึกว่าชีวิตนี้มีอะไรบ้าง นอกจากเรียนแล้วกลับบ้าน
ตอนเช้า กดตังค์ แล้วก็ออกจากเกษตรตอน 8 โมง
ไปถึงแพทินัมประมาณ 9 โมงนิดๆ ซึ่งมลมาถึงแล้วพอดี
ก็เลยเดินกันก่อนเลย
ร้านก็เปิดพอสมควรแล้วนะ
เดินไปเดินมา ได้เสื้อคอเต่ามา ราคามิตรภาพ
แล้วก็เสื้ออีกตัวสองตัว
จากนั้นอีใหม่ก็มาถึง เดินดูเสื้อโค๊ตได้แป็บนึงตูนก็ตามมา
แล้วก็ไปซื้อเสื้อโค้ตกัน
ตูนกับมลซื้อเหมือนกัน วูลสีครีม มันก็สวยดีแหละนะ
แต่ทำไมต้องเหมือนกัน??
ส่วนใหม่ก็ซื้อเสื้อแบบถอดแขนได้ สารพัดประโยชน์สมกับเป็นมันจริงๆ
แล้วก็ไปซื้อรองเท้าบูท
ซื้อแบบเดียวกับมล แต่คนละสี มลสีน้ำตาล เราสีดำ
กินข้าว แล้วก็รีบไปสถานทูต ตอนนั้นก็เที่ยงครึ่งแล้วแหละ
รอรถเมล์ซักพัก เห็นว่าไม่มา ก็เลยนั่งแท็กซี่
แต่มันใกล้มาก ประมาณ 10 นาทีก็ถึงแล้ว
แต่ว่ายังเข้าไม่ได้ เหอๆ เค้าให้เข้าได้บ่ายโมง
ตอนนั้นสภาพอนาถมาก นั่งใต้ต้นไม้ ของพะรุงพะรัง
พอเข้าได้ก็รีบๆเข้าไป เงอะๆงะๆ อยู่ตรงแถวเค้าท์เตอร์ที่กรอกแบบฟอร์ม
เขียนกันคนละ 2 ใบ เหอๆ (ประมาณว่าเขียนผิดน่ะ)
แล้วฟ้ากับดลก็ตามมาพอดี
กดบัตรคิว รอแป็บเดียวเอง ไม่เหมือนตอนมาทำวีซ่าท่องเที่ยว มาเช้าเสร็จเที่ยงไรงี้
อันนี้ก็คนเยอะนะ แต่ค่อนข้างเร็วอะ
และก็ถึงคิดพวกเรา เข้าไปแบบงงๆ
พอบอกเค้าว่าเป็นทุนมง แบบว่ามงส่งรายชื่อให้สถานทูตอะ
เค้าก็หาชื่อเรา
แรกๆหาไม่เจอเว่ย เริ่มใจเสีย แบบเห็นเปิดหลายชุดแล้วก็ไม่เห็นไรงี้
แต่ตอนหลังก็เจอ แต่ว่าลืมซีร็อกใบรับรองของมหาลัยทางโน้น
เลยต้องวิ่งแต่ดๆๆ ออกไปซีร็อกที่ข้างๆสถานทูต
(ซึ่งแพงมาก ใบละ 2 บาท)
แล้วก็กลับเอามาให้เค้า ทุกอย่างเรียบร้อยดี
ตอนแรกดลเหมือนจะมีปัญหาเพราะไม่มีใบรับรองสถานภาพนิสิต
แต่โชคดีที่มีใบรับรองสถานภาพการพำนักที่ญี่ปุ่น ก็เลยไม่มีปัญหา
ขากลับก็กลับพร้อมกันนั่งรถไฟใต้ดิน
วันนี้ก็หมดและ
เด๋วพรุ่งนี้ว่าจะเอาโน้ตบุ๊คไปตั้งไวเลสที่เกษตร
พรุ่งนี้สปีชด้วย
ปล.1. งานเยอะโคตรๆ ท่าทางจะเคลียร์ไม่เสร็จนะเนี่ย
ปล.2. วันนี้หมดเนื้อหมดตัว
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น