ปิดเทอมใหญ่!?

ไม่ได้อัพบล็อกมานานแล้วเนอะ
วันนี้นึกครึ้มใจไงไม่รู้ ซะหน่อยแระกันนะคะ :P

จากบล็อกที่แล้วถึงบล็อกนี้..
ห่างกันประมาณ 3 เดือนได้มั้ง?
น่าแปลกที่ในระยะเวลา(ที่เหมือนจะ)สั้นๆแบบนี้ กลับมีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย

เริ่มจาก..
สิ้นสุดกันทีชีวิตเด็กมหาลัยที่ยืดยาว (ถึง 5 ปี)
สอบตัวสุดท้ายเสร็จ ดีใจมาก
เพราะจะได้พ้นจากความอึดอัด และอัดอั้นตันใจ
แต่ก็มีความเครียดถาโถมมาเช่นกัน
ว่า.. จบแล้ว? แล้วไงต่อละทีนี้? เรียนต่อ? ทำงาน?
หางานยังไงล่ะเนี้ย? เอ๋า เสือกสอบติดป.โทซะงั้น
จะเรียนหรือจะทำงานเก็บตังค์ดีล่า?

ใจอยากทำงาน (อยากมีตังค์ช้อปปิ้ง) แต่โดนทีบ้านบังคับแกมบังคับ? ให้เรียนต่อ
สรุปก็คือ.. เรียนต่อ
เครียดมาก ตายๆ แล้วจบมาชั้นจะเป็นล่ามได้มั้ยเนี่ย?
เรียนมันไม่ค่อยได้พูด
ตายๆ จบมาก็หงำเหงือกแล้วจะมีใครจ้างทำงานมั้ยเนี่ย? จะสู้พวกเด็กจบใหม่ได้มั้ยเนี้ย?
ไหนจะยังมีพวกจบจากเมืองนอกอีก
จะไปเป็นอาจารย์ ก็กลัวคาน..ซะงั้น
ชั้นจะหาแฟนได้มั้ยเนี่ย??

ในช่วงระหว่างตัดสินใจนั้นเอง (ช่วงอบรมซากุระเน็ตเวิร์ค)
ก็เหมือนเอาขาข้างนึงพาดมอ'ไซค์ไปแระ ไม่ขึ้นไปนั่งให้ดีจะหน้าทิ่มเอาได้..
ช่วงนั้นก็เกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้นหลายอย่าง
ทั้งกับโลกใบนี้ และชีวิตเดะตาดำๆคนนี้

นั่นคือ.. สึนามิ!!!!!!!!!!!!
ทำให้แผนที่จะพานานาโฮะไปเที่ยวรวนไปเล็กน้อย
ประจวบกับเป็นช่วงที่มีใครบางคนเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต โดยไม่ทันตั้งตัว <3
และมีกิจกรรมมากมาย

มีนา.. พานานาโฮะเที่ยว
เมษา.. หาดใหญ่ สิงคโปร์
พฤษภา.. เสม็ด หาดวนกร
เยอะไปปะ?

สมกับเป็นปิดเทอมใหญ่จริงๆ
ชีวิตนักเรียนมีดีก็ตรงปิดเทอมเนี่ยแหละนะ
หุหุหุ

ปล. มันต้องมีภาคต่อแระแหละ