วันพฤหัสบดีที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2552

เกรดออก!!!!!

เหอะๆ
ตอนนี้ก็ปิดเทอมมาได้ประมาณ 3 อาทิตย์แล้ว

จะบอกว่าความรู้สึกตอนสอบเสร็จมันช่างงงงง....
โล่งอย่างบอกไม่ถูก
แต่อย่างไรก็ตาม
ข้อสอบวิชาสุดท้าย ช่างหลอกหลอนโสตประสาทเสียนี่กระไร
สารภาพว่าเป็นวิชาแรกในชีวิตที่ทำไม่ได้
ทำไม่ได้จริงๆ ไม่ได้โม้
และด้วยความเป็นข้อสอบอัตนัย ข้าพเจ้ามั่วไม่ได้ค่ะ
บวกกับไม่แน่ใจว่า คนตรวจข้อสอบอาจจะหงุดหงิดได้ถ้าเราสร้างทฤษฎีใหม่
อีกอย่าง ตอนนั้นเกี่ยวกับเรื่องที่ข้อสอบมันถาม ในหัวหาได้มีข้อมูลใดๆให้มั่วไม่!!
ซ้ำร้าย ลิควิดทรยศ มันดันมาหมดเอาซะดื้อๆ (เพิ่งทำไปได้แค่ครึ่งเดวเองนะนั่น)
สรุปว่าไอ้ข้อนั้นเรยเขียนไปว่า "ไม่ทราบค่ะ" ครั้งแรกในชีวิต เหอๆ
ได้อีกค่ะ..

ก็ด้วยความที่ทำไม่ได้ ก็เลยเป็นกังวลกับผลของมันเป็นอย่างยิ่ง
แต่สุดท้าย ในที่สุดเกรดก็ออก
(ตกใจเล็กน้อยที่มันออกเร็วมาก)

เฮ่ออออ
เห็นเกรดแล้วก็หายใจโล่งหน่อย
ไม่แย่อย่างที่คิด
แล้วก็โดยรวมก็คุ้มค่ากับการทำงานหนัก ตรากตรำมาตลอดทั้งเทอม
รู้สึกดีใจจังที่ความพยายามไม่เสียเปล่า
เพราะเทอมนี้ ที่สุดในชีวิตจริงๆ
แม้จะไม่ใช่เทอมแรกที่ลงเต็ม 7 ตัว
แต่.. มันช่างหนักหนาสาหัสกว่าเทอมก่อนมาก
รวมทั้งรายงานสารพัดสารเพ
มันมาแม่งทุกวิชาเรยค่ะ
T^T ตอนนั้นน้ำตาไหลพรากเลยจริงๆ

แต่นิดนึงนะ มันมีข้อกังขา
ทำไมเรียนวิชาที่ป้าแกสอนทีไร
ไม่เคยได้เอเรยวะ????
ยิ่งคิดยิ่งแค้น
ไอ้ตอนปี 2 เทอมปลาย ได้ตั้ง 90 เปอร์เซนต์แท้ๆ แต่ได้บีบวกกลับมา
โอ้ววว จะตัดเกรดสูงไปไหนวะ
เทอมนี้นะ
รายงานรึก็อุส่าตั้งใจทำ ทุ่มทุนสร้างเรยนะเนี่ย
ชิชะ...
ช่างมันเต๊อะ

เอาเป็นว่าก็ผ่านปี 3 ไปได้ด้วยดี
ด้วยเกรดเสมอต้นเสมอปลาย
^^
ดีใจจิงๆว่ะ

สู้ต่อไปทาเคชิ
อีก 2 เทอมเท่านั้น
2 เทอม กับภาษาญี่ปุ่นเพรียวๆ ของจริง
(ที่ผ่านมายังมีวิชาโทบ้าง เลือกบ้าง อะไรบ้างน่ะนะ)

ส่วนปิดเทอมนี้ก็ว่างซ้า
งานก็ไม่ได้ฝึก
นั่งหง่าววว อยู่แถวนี้แหละ ใครมีไรชวนไปได้นะจ๊ะ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น