ความซวย ฮัปเปียว และปาร์ตี้

อันความซวยไม่เข้าใครออกใคร
เร็วๆนี้ ซวยสองวันซ้อน

เริ่มจากวันพฤ. ตอนเช้าก็นอนเกินเวลา _ _"
ซื้อของแล้วก็ต้องเอาไปเปลี่ยน
ระหว่างทางไปโรงเรียนก็เกือบชนรถ (ไม่ใช่รถชนนะ)

พอถึงเวลาฮัปเปียว คนสุดท้าย ทำไมอาจารย์ต้องปิดไฟหมดด้วยวะ?
โคตรมืดเรย มองโพยไม่เห็น
พูดผิดพูดถูกมากมาย - -'

ตอนเย็นมีงานวัด
ไปเดินเล่นซะหน่อย แต่ว่าร้อนมากคนก็แน่นมาก
เพิ่งสระผมตอนเช้า แต่กลับถูกรมควันอย่างแรงอะ เซรงเป็ด

ซวยตามต่อกันมาติดๆวันศุกร์
แดดแรงมากไม่ไหวแล้ว กางร่มใหม่ที่เพิ่งซื้อ (แพงด้วย ตั้งพันห้า)
แล้วลมแม่งแรงบรรลัย
ร่มกรู.. น็อตหลุด หรือก็คือ เจ๊งโบ๊งไปแร้วนั่นเอง

กินซูชิ นั่งแช่อยู่นานมากกกกกกกกก
แล้วก็ยังไม่ทันจะได้พักดีเรย ก็ต้องไปคาราโอเกะตั้งแต่สามทุ่ม
วันเกิดแอนนา
จริงๆไม่ค่อยอยากไปหรอก เบื่อแล้ว อยากร้องเพลงไทยมาก
อยากเกะไทยมากกว่าอย่างแรง (แต่ตอนนี้เสียงทุเรศมาก)

แล้วแม่งจะโต้รุ่งกัน
ไม่อยากโต้รุ่ง เพราะมีภารกิจตอนเช้า
แต่สุดท้ายก็โดนลากไปจนได้
กลับมาอีกทีก็หกโมงเช้า นอนต่อถึงเที่ยง

เย็นวันนั้นก็ ปาร์ตี้ทาโกะยากิ
แล้วก็ได้ออกกำลังกายสมใจสักที

ยังดีที่ความซวยหมดไปตั้งแต่เมื่อวาน
แต่ไม่รู้จะย้อนกลับมาอีกเมื่อไหร่

ปล. ตอนนี้กลัว แอป โอมิคุจิ ในไอพอดมาก ไม่กล้าเล่นแร้ว
เพราะแม่งแม่นเกิ๊น
อีสองวันนั้นได้ ไดเคียว (มหาซวย)