新しい生活

วันนี้เป็นวันที่ 3 ที่ใช้ชีวิตที่ญี่ปุ่น
เหนื่อยโฮก..

เรื่องทรหด อนาถ น่าสังเวช ทุเรดใจของวันแรก
ขอละไว้ในฐานที่เข้าใจ
มันยาว ขี้เกียจพิมพ์นั่นเอง

จากนั้นก็ไม่มีไรมาก ปฐมนิเทศ
เจอคนใหม่ๆ เพื่อนใหม่ๆ อะไรใหม่ๆ
และอนาคตวิชาเรียนที่แสนจะลำเค็ญ
กรูจะรอดมั้ย???

ตอนนี้เริ่มปรับตัวได้แล้ว ข้าวของเริ่มเข้าที่เข้าทาง
แต่รู้สึกเหนื่อยว่ะ
แบบว่า.. กรูต้องทำเองทุกอย่าง ตั้งกะสากกะเบือยันเรือรบ
ตอนนี้ยังไม่เริ่มเรียนก็โอเคอยู่หรอกนะ
แต่เด๋วเริ่มเรียนแร้ว ยังนึกภาพตัวเองไม่ออกเรยว่ะ

ไหนจะต้องหาศัพท์ ทำการบ้าน
ไหนจะต้องทำข้าวกินเอง ล้างจาน ซักผ้า
โอ๊ย สารพัด
ที่สำคัญดูเหมือนจะต้องแบ่งเวลาให้เพื่อนแถวนี้ด้วยอะ..

เหนื่อยๆ
..แค่คิดก็เหนื่อยแล้วเนี่ย